Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Σκόρπιες σκέψεις

Εσπευσμένα μας άφησε η μέρα. Βιαστική. Δεν πρόλαβα καν να τη ρωτήσω τι θα 'θελε να φορέσω γι' αύριο. Μάζεψε όσα σύννεφα μπορούσε και με μεγάλη σπουδή παραχώρησε τη θέση της στο λυκόφως. Γιατί το αναφέρω...;
Έτσι κι αλλιώς οι άνθρωποι δεν ξέρουν από λυκόφως και λυκαυγή. Οι άνθρωποι ξέρουν μόνο από μέρα και νύχτα. Τη μέρα έχουν ως συνήθεια να μαζεύουν απωθημένα και τη νύχτα το κακό ελάττωμα να τα αφήνουν να τους πνίγουν! Να δίνονται στην ορμέμφυτη φαντασία τους. Να χαρίζουν απροσχεδίαστα τις πιο σπουδαίες τους στιγμές στη μελλοντική τους απογοήτευση.
Και πως μυρίζει αυτό το γιασεμί απόψε. Θα μπορούσα να ξεχάσω τα πάντα στο αρωμά του. Ίσως τελικά να είναι και η θεραπεία στο κλαυθμύρισμα των πιο δυνατών ψυχών...
...μόνο οι αδύναμες δεν έχουν. Αυτές, θα πρέπει πρώτα να σηκώσουν το βλέμμα στο Θεό.

Ο Γάιδαρος

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου